Duša i tijelo

Autor: Nick Philip
Izdavač: Lijepa riječ, Tuzla
Godina izdanja: Avgust, 2021.
Broj strana: 344
Jezik: Bosanski
Uvez: Tvrdi, mat plastifikacija
ISBN 978-9926-483-40-1
Prodajna cijena 15,00 €
Popust

 

Od kada sam čuo za genetski centriranu teoriju evolucije i od kada me sopstvena misao odvela u tom smjeru, razmišljam o fenomenu života i smrti, i humanističkim formama organizacije zajednica življenja, s tendencijom “nalaženja” odgovora u relacijama primordijalnog impulsa svega živućeg, a to je trajanje, tj. održanje i samoproduženje, u vremenu.

       Mora da je neka veza između ljudske seksualnosti i ljudske strasti za vladanjem i podčinjavanjem. Ljudska seksualnost po sebi je perverzna, sve do sado-mazohističke nijansiranosti kojoj je replika društveni odnos dominacije i eksploatacije. Što će reći, vice versa: svaki seksualni odnos je potencijalno odnos roba i gospodara.  

      “Prva lekcija civilizacije je lekcija pokoravanja”, misao je John Stuart Milla. I doista, ljudska povijest je povijest  roba i gospodara, pa bio on rob u izvornom značenju te riječi, ili bio kmet, bio seljak, bio radnik ili službenik. 

      Taj polazni ljudski odnos nadčinjavanja i podložnosti, ta strast vladanja, ta volja za moć i ta strast pokoravanja u instiktu samoodržanja, dvije su najdublje psihološke karakteristike ljudske duše, odnosno dva najtananija stanja svijesti koja nas objašnjavaju kao ljude i kao vrstu.

      A to onda mora da ima neki dublji, neotkriveni primordijalni korijen u potrebi tijela, njegovog samoodržanja i produženja, dakle u instinktu tzv. sebičnog gena. 

      U animalnom svijetu, odnos alfa i beta zvijeri definiran je prirodnom selekcijom. Nekad je u alfa  poziciji najsnažniji mužijak, a nekad dominantna pozicija pripada ženki. 

      Ne znamo šta opredjeljuje alfa i beta poziciju zvijeri, ali sve ideje što ih vrtimo u našem duhu s tim u vezi su na tragu prirodne selekcije, odnosno agresivnog, genetski determiniranog instinkta samoodržanja; sebični gen se održava  samoproduženjem, a ono  tim veći izglede ima, što je pozicija zvijeri jača.

      Isti obrazac alfa i beta reda i pozicije subjekata nadčinjavanja i podložnosti, nalazimo i u ljudskim relacijama: i sebični gen čovjeka, podliježe prirodnom zakonu održanja samoproduženjem, jednako kao i sebični gen vuka ili hijene. 

      U relacijama zadovoljenja impulsa tijela, duša to procesuira kao snagu moći (nadčinjavanje) i snagu slabosti (podčinjavanje), u svim podrazumijevajućim nijansama sadomazohističkog odnosa zadovoljenja strasti tijela i duše. 

      U relacijama zajednice pak, primordijalni impuls samoodržanja, ostvaruje se snagom moći gomilanja, najprije novca, a onda statusnih simbola, snagom dominacije i upravljanja s pozicije onoga koji ima, koji vlada informacijama i znanjem. 

      Ta poziciju u preraspodjeli društvene moći je alfa pozicija nadčinjavanja. To je pozicija onih što, na bolje ili na gore, pale i gase svjetlo.      

      Na drugom polu ove socijalne klackalice samoodržanja sebičnog gena je pozicija onih koji su u preraspodjeli društvene moći ostali u položaju podložnosti. 

      To je pozicija tzv. spavača. Njihovu pozicija je beta pozicija. Oni ne pale i ne gase svjetlo. Oni idu putevima utrtim.

      I prvi i drugi su duša i tijelo. A između su vrata i život; između su stege i trajanje.

      Time se bavi ovaj roman, ova intrigantna priča "prepisana" iz života na "brdovitim balkanskim prostorima".

  

Trenutno nema recenzija za ovaj proizvod.