Esejističko višeglasje

IZVODI IZ RECENZIJA

Predloženi rukopis / zbornik eseja donosi devet analitičkih tekstova koji se bave različitim aspektima dječije književnosti – od stereotipa i identiteta, preko poetskog teatra i ekokritike, do psihologije djetinjstva i tradicijskih motiva, a koji su pristigli na konkurs za najbolji esej kojeg je 2025. godine raspisao Institut za dječju književnost Bosne i Hercegovine. Pristigli radovi pokazuju metodološku raznolikost i teorijsku utemeljenost, čime rukopis dobiva na važnosti kako za akademsku zajednicu tako i za širu čitalačku publiku zainteresovanu za književnost za djecu.

Ova metodološka raznovrsnost predstavlja prednost zbornika jer omogućava multidimenzionalno sagledavanje dječje književnosti i otvara različite interpretativne puteve.

Autori analiziraju djela nekoliko generacija pisaca, od klasika poput Branka Ćopića i Šime Ešića do savremenika poput Sanje Seferović Drnovšek i Edine Šarić, što predstavlja reprezentativni pregled bosanskohercegovačke dječje književnosti. Ovaj dijalog između tradicije i savremenosti osnažuje historijsku perspektivu i omogućava komparativno sagledavanje poetičkih i ideoloških promjena u bosanskohercegovačkom kulturnom kontekstu. 

            Predloženi rukopis predstavlja važan prilog bosanskohercegovačkoj kritičkoj misli o književnosti za djecu i čini ga dijelom relevantnog korpusa za istraživače, nastavnike književnosti, studente i sve koji se profesionalno bave dječjom književnošću. 

Prof. dr. Vildana Pečenković

Zbornik Esejističko višeglasje predstavlja reprezentativan zbornik nagrađenih i odabranih eseja nastalih u okviru konkursa za književnu nagradu „Muris Idrizović“, koja je u savremenom regionalnom kontekstu prepoznata kao značajan podsticaj proučavanju i afirmaciji književnosti za decu i mlade. Autori zastupljenih radova (Melida Travančić, Senada Užičanin, Danica V. Stolić, Boris A. Đorem, Goran Radojičić, Ermina Ribić, Medina Makaretović, Anisa Pašić i Ahmed Karahmet) dolaze iz različitih akademskih i kulturnih sredina, što dodatno doprinosi polifoniji pristupa, interpretativnih strategija i teorijsko-metodoloških polazišta.

Po mnogo čemu intrigantno, teorijski promišljeno i interpretativno autentično, a istovremeno metodološki utemeljeno i heuristički dragoceno, ovo esejističko višeglasje značajno doprinosi savremenim istraživanjima književnosti za decu i mlade. Zbornik potvrđuje da se ova oblast više ne može posmatrati kao marginalna ili isključivo pedagoški usmerena, već kao kompleksno književno i kulturno polje koje zahteva ozbiljan kritički i naučni pristup. U tom smislu, inicijativa izdavača zaslužuje posebnu pažnju i pohvalu, jer svedoči o sistematskoj brizi ne samo za književnu produkciju namenjenu deci i mladima, već i za razvoj nauke o književnosti za decu kao legitimne i dinamične discipline.

Prof. dr. Milutin Đuričković